Koristiti godišnji odmor: Zakonska prava, obračun i naknada plate

Pravo na plaćeni godišnji odmor u Njemačkoj jedno je od temeljnih prava svakog zaposlenika, garantovano Saveznim zakonom o godišnjem odmoru (Bundesurlaubsgesetz - BUrlG), ugovorom o radu ili kolektivnim ugovorom (Tarifvertrag).

Zakon osigurava da svaki radnik ima pravo na oporavak uz punu isplatu plate.

Zakonski minimum i trajanje godišnjeg odmora

Prema Zakonu o godišnjem odmoru, minimalno zakonsko trajanje odmora iznosi: - 20 radnih dana godišnje za zaposlene koji rade 5 dana u sedmici. - 24 radna dana godišnje za zaposlene koji rade 6 dana u sedmici.

U praksi, većina kolektivnih ugovora i pojedinačnih ugovora o radu u Njemačkoj predviđa znatno veći broj dana, najčešće između 25 i 30 radnih dana godišnje.

Tokom prvih šest mjeseci radnog odnosa (probni rad), radnik ostvaruje srazmjeran dio godišnjeg odmora (po 1/12 ukupnog godišnjeg prava za svaki puni mjesec proveden na radu). Nakon šest mjeseci stiče se pravo na cjelokupan godišnji odmor za tekuću godinu.

Razlika između Urlaubsentgelt i Urlaubsgeld

Često dolazi do zabune između dva različita finansijska pojma: 1. Urlaubsentgelt (redovna plata tokom odmora): Zakonska obaveza poslodavca da radniku tokom korištenja godišnjeg odmora isplaćuje redovnu platu u punom iznosu, uključujući prosjek uobičajenih dodataka (za smjenski rad, rad nedjeljom i sl.). 2. Urlaubsgeld (regres / premija za odmor): Dobrovoljna dodatna isplata ili bonus koji poslodavac isplaćuje samo ako je to izričito definisano ugovorom o radu ili kolektivnim tarifnim ugovorom.

Bolovanje tokom godišnjeg odmora

Ukoliko se radnik razboli tokom trajanja godišnjeg odmora, ti se dani ne računaju kao dani godišnjeg odmora, pod sljedećim uslovima: - Neophodno je odmah posjetiti doktora i pribaviti službenu doktorsku potvrdu o nesposobnosti za rad (Arbeitsunfähigkeitsbescheinigung - AU). - Poslodavac mora biti odmah obaviješten o nastupanju bolesti. - Dani pokriveni doktorskim bolovanjem vraćaju se na stanje godišnjeg odmora i mogu se iskoristiti naknadno.

Prenošenje i propadanje godišnjeg odmora

Osnovno pravilo nalaže da se godišnji odmor mora iskoristiti unutar tekuće kalendarske godine.

Prenošenje u narednu godinu dozvoljeno je samo iz opravdanih operativnih ili ličnih razloga (npr. dugotrajna bolest). U tom slučaju, preneseni dani moraju se iskoristiti najkasnije do 31. marta naredne godine. Prema presudama Evropskog suda pravde, poslodavac je dužan blagovremeno pismeno upozoriti radnika na preostale dane odmora i mogućnost njihovog gubitka.

U slučaju prekida radnog odnosa, preostali neiskorišteni dani godišnjeg odmora koji se ne mogu iskoristiti do isteka otkaznog roka moraju se novčano isplatiti (Urlaubsabgeltung).